เปลี่ยนแปลง...

posted on 16 Apr 2009 00:01 by mygirlandwatereye

... บางสิ่งบางอย่างดึงผมออกจากเป้าหมายในชีวิตที่ผมตั้งไว้

 

วันนี้สิ่งเหล่านั้นกลับมา ความรู้สึกเก่าๆ เป้าหมายเดิมที่ผมเคยตั้งใจ

ผมสัญญาจะพยายามกลับลเป็นอย่างเด

วันธรรมดาที่ไม่ธรรมดา...

posted on 15 Apr 2009 15:06 by mygirlandwatereye

 ...วันนี้ความร้อนในร่างกายลดลงกว่าเมื่อวานเป็นสัญญาณว่า ชีวิตจะได้เริงร่าอีกครั้ง แต่ในลำคอก็ยังแสบๆคันๆอยู่ดี ไม่นานนักเสียงที่คุ้นหู จากคนที่คุณก็รู้ว่าคือใคร แม่ฉันเอง ก็ส่งเสียงแทบทะลุ 120 เดซิเบล เจาะผ่านผนังห้อง ทะลุแก้วหูเข้าสู่รูสมองเป็นทำนอง จำความได้ว่า รีบไปอาบน้ำ วันนี้ต้องไปเยี่ยมปู่ ย่า...
            Zzz...
              ...
             ... 
         เย้ !!! อาบน้ำเสร็จซะที ++ ++
  ไม่ทันที่เพลงชาติจะถูกเปิด เจ้าตู้สีเขียว สี่ล้อพาหนะประจำบ้าน ก็พาเราทั้งห้าชีวิตมุ่งหน้าสู่บ้านปู่ ย่า ดูวันนี้ทุกคนกระตือรือร้นเป็นพิเศษ อาจเป็นเพราะห่างหายจากการไปเยี่ยมเยียนปู่ ย่ามานานมากแล้วก็เป็นไปได้ ชักอยากจะให้ถึงเร็วๆแล้วซิ จะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง คำถามมากมายส่งกลิ่นฟุ้งไปทั่วตู้สีเขียวคันนี้ ถ้าเป็นน้ำหอมป่านนี้คงฉุนตายทั้งรถแล้วล่ะ
...ใช้เวลาไม่นานล้อทั้ง สี่หยุดหมุน เมื่อเท้าทั้งสิบ[เก้า]ลงจากรถ คำถามมากมายเหล่าน้ันก็ถูกลมพัดหายไปในชั่วพริบตา ดูสิ่งปลูกสร้าง สิ่งของต่างๆ ไม่ได้เปลี่ยนแปลงไปมากนัก จะมีก็แต่สิ่งมีชีวิตนี้แหละที่เห็นจะเปลี่ยนไปมากที่สุด เวลาที่มากขึ้นส่งผลให้ผิวหนังเริ่มเหี่ยวย่นไปตามกาลเวลามิใช้เรื่องแปลก แต่สิ่งที่ไม่เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อยที่เราสัมผัสได้ คือ ความเป็นมิตร ยังไม่ทันที่เราจะได้หยิบยื่นของฝากให้ปู่กับย่า ท่านก็ชิงส่งรอยยิ้มน้อยๆผ่านรอยตีนกา มายังผมและทั้งครอบครัว ถ้าหากมีโดเรมอนมาอยู่ข้างๆผมก็คงจะไม่พลาดขอนาฬิกาวิเศษมาหยุดและเก็บช่วงเวลาเหล่านี้ยัดใส่ขวดโหล เก็บไว้ยามเหงา เอามาชื่นชม.....
   นานที่เราจะได้อยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันทั้งครอบครัวแบบนี้สมเป็นวันครอบครัวจริงๆ บ้างคนตั้งหน้าตั้งตารอวันเกิด บอกว่าวันนี้แหละเป็นวันที่ฉันสุข สนุกที่สุด บ้างก็บอกว่าวันเด็ก วันหยุดยาวๆ มั้ง แต่สำหรับผมคงต้องบอกว่าวันนี้แหละ วันที่ครอบครัวพร้อมหน้า มีปู่ ย่า ลูก หลาน เต็มไปหมด นี้แหละมั้งคงเป็นที่มาของคำว่า วันธรรมดาที่ไม่ธรรมดา....


               เอ่อเกือบลืมไป ปล.มีหญิงคนหนึ่งให้สัญญากับผมไว้ว่าจะไม่แต่งงานก่อนอายุ 30 ปี เค้าบอกว่าถ้าไม่เจอคู่แท้จริงๆจะไม่ขอแต่งงาน ขอตรวจตราดูความรักให้แน่ใจว่าใช่หรือไม่ เห้อๆ งั้นอย่าแต่งก่อน 8 เมษา 2564  น่ะไม่งั้นถือว่าผิดสัญญา... บ้าบอเนอะเราพูดอยู่คนเดียว
ชิ เชอะ น่าหมั่นไส้! อันที่จริงผมก็เห็นเค้าออกจะสวีทกับเพื่อนสนิทของผม แล้วทำมาเป็นปากแข็ง ... เหยิ่น เอ้ย !! เซงๆๆๆ  อยู่คนเดียวอีกแล้วเรา เพื่อนมีความรักเราก็ดีใจด้วย          
                                              

                                                                                                               23.52 น. 14/เม.ย./2552

..........อากาศมืดสนิทในคืนนี้ ดาวต่างๆทั้งใกล้ไกลเปิดเผยตัวเต็มท้องฟ้าราวกับมีปาร์ตี้ บนท้องฟ้าดูเริงร่า แต่ทำไมบนพื้นดินนี้มีแต่ความเศร้า เหงา คิด[ถึง]เต็มไปหมดเช่นนี้

 .......เพียงไม่กี่วันที่ฉันจากเธอ จากอำเภอสังขละบุรี จากหญิงธรรมศาสตร์ที่ไม่ธรรมดาคนหนึ่งมา...เพิ่งรู้ว่าความสุขมันวิ่งเร็วจริงๆๆ  ตั้งแต่วันแรกที่ได้เจอ จวบจนถึงวันจากเป้นเวลาสิบวันเต็มๆ ฉันพยายามใช้ช่วงเวลาทุกวันให้มีค่ามากที่สุด เท่าที่จะทำได้เก็บความรู้สึกดีดียัดแน่นลงกระเป๋าเผื่อวันใดที่เธอกับฉันต้องไกลกัน ฉันจะได้ค่อยๆนำความรู้สึกดีดี ออกมาช่ื่นชม   [ยิ้ม...]

 .........บางทีการได้แอบรักมันก็รู้สึกดีไปอีกแบบ หลังจากสิบวันผ่านไปอาการ[แอบ]รักของฉันเริ่มจางหายไป  สมอง หัวใจ ไต ตับ เริ่มพิจารณาแล้วว่า ฉันเริ่ม รักเค้า เข้าจริงๆๆแล้วล่ะซิ

 

.....ความรักของฉันคืดการเฝ้ามอง เมื่อไม่มีเธอให้เฝ้ามอง มีเพียงรูปภาพที่เธอฝากทิ้งไว้ไม่กี่รูป ไม่เป็นไร ก้ออย่างที่เค้าบอกไว้ว่า ความสุขสั้นๆในบ้างครั้ง มันก็อุ่นพอให้หายหนาวไปสามฤดู

 

....... อยากพูด อยากคุย อยากโทรหา แต่ทำไมหนาเธอต้องมีแฟนแว้ว แป้ว ..... ความรู้สึกดีดี ของฉันเสียหลักพลิกคว่ำไปเล็กน้อย แต่ฉันบอกได้เลยว่าไม่รู้สึกเสียใจที่ได้ รักและแอบรักเธอในสิบวันนี้

 

 

                                                                     รักจัง แอมแปร์ [ลิง มี หนวด]

ขอบคุณ ความรู้สึกดีดีที่เธอมีให้